ดร. Lu Guo จาก Suntrans เป็นหัวหน้าทีมที่ทำงานด้านการแปลและให้คำปรึกษาในด้านเหมืองแร่และพลังงานมาเป็นเวลานาน โดยมุ่งเน้นที่ปัญหาเชิงโครงสร้างของการพัฒนาเหมืองแร่ในประเทศของฉันอยู่เสมอ ในความเห็นของเขา การพลิกกลับทางโครงสร้างในปัจจุบันของเหมืองที่ตายแล้ว 67,000 แห่งในประเทศของฉันและสิทธิในการขุดที่มีอยู่ 43,000 แห่ง และความไม่สมดุลเชิงปริมาณของสิทธิการสำรวจ 12,646 แห่งและสิทธิในการขุด 30,391 แห่ง ไม่ใช่ปัญหาทางอุตสาหกรรมที่เรียบง่ายอีกต่อไป แต่เป็นความท้าทายเชิงระบบที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงของทรัพยากรของประเทศ เสถียรภาพทางเศรษฐกิจ และธรรมาภิบาลทางสังคม และการกำกับดูแลไม่สามารถล่าช้าได้

1. ความเสี่ยงหลายประการจากทุ่นระเบิดที่ตายแล้ว: ความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์นอกเหนือจากความเกียจคร้าน

ตามที่ Dr. Lu Guo จาก Suntrans เหมืองที่ตายแล้วไม่ได้มีความหมายเหมือนกันกับ "ทรัพย์สินที่ไม่ถูกต้อง" และความเสียหายของพวกมันก็แพร่กระจายไปในหลากหลายมิติ จากมุมมองของกลยุทธ์ด้านทรัพยากร เหมืองเหล่านี้ใช้ทรัพยากรคุณภาพสูงที่ได้รับการพิสูจน์แล้วจำนวนมากแต่ไม่ได้ใช้งานมาเป็นเวลานาน พวกเขาไม่สามารถเพิ่มปริมาณสำรองและการผลิตผ่าน "การสำรวจแร่ตามเหมือง" และขยายช่องว่างการจัดหาทรัพยากรแร่ได้โดยตรง สิ่งเหล่านี้ไม่สอดคล้องอย่างยิ่งกับความต้องการเชิงกลยุทธ์ของประเทศของฉันในการแข่งขันทรัพยากรระดับโลก และกลายเป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงทรัพยากรของประเทศ

ในระดับเศรษฐกิจ การลงทุนเริ่มแรกจำนวนมหาศาลได้ลดลงเหลือเพียง "ทุนจม" ควบคู่ไปกับความขัดแย้งด้านคุณลักษณะสองประการคือ "สิทธิ์ในการบริหาร + สิทธิเก็บกิน" ของสิทธิในการขุด ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นอุปสรรคต่อการฟื้นฟูโดยมุ่งเน้นตลาดเท่านั้น แต่ยังก่อให้เกิดปัญหาลูกโซ่ เช่น หนี้หลายมุมขององค์กรและการค้างชำระภาษี ซึ่งขัดขวางความเชื่อมั่นในการลงทุนของทุนทางสังคมในด้านการขุดอย่างจริงจัง สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือปัญหาที่สะสม เช่น การว่างงานของพนักงาน และข้อพิพาทเรื่องหนี้สิน อาจนำไปสู่ความขัดแย้งทางสังคม เช่น การร้องทุกข์ และการฟ้องร้องได้ง่าย ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกด้านการปกครองของรัฐบาลท้องถิ่นซึ่งก็คือ “ความวุ่นวายจะเกิดขึ้นทันทีที่ปล่อยออกมาและความตายจะเกิดขึ้นหากถูกควบคุม” ยังทำลายความน่าเชื่อถือของรัฐบาลในระดับหนึ่ง ทำให้เหมืองที่ตายแล้วกลายเป็น “ระเบิดเสี่ยง” ที่ซุ่มซ่อนในอุตสาหกรรมและสังคม

ในระดับรูปแบบสากล สถานะ "ซอมบี้" ของทุ่นระเบิดที่ตายแล้วได้บั่นทอนความเชื่อมั่นในอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมเหมืองแร่ในประเทศของฉันลงอย่างมาก และจำกัดจังหวะของการ "ออกไป" ดร. Lu Guo เน้นย้ำว่าการแข่งขันด้านทรัพยากรระดับโลกกำลังทวีความรุนแรงมากขึ้น ระบบนิเวศน์ที่ดีของการขุดในประเทศเป็นพื้นฐานสำหรับการขยายตัวในระดับสากล การมีอยู่ของแร่ที่ตายแล้วในระยะยาวจะทำให้อุตสาหกรรมเหมืองแร่ในประเทศของฉันอยู่ในตำแหน่งที่ไม่โต้ตอบในการแข่งขันระดับโลกอย่างไม่ต้องสงสัย

2. ความเร่งด่วนของการฟื้นฟู: คำถามเชิงกลยุทธ์ที่ต้องตอบที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาหลายมิติ

Dr. Lu Guo จาก Suntrans เชื่อว่าการฟื้นฟูเหมืองที่ตายแล้วไม่ใช่ "ทางเลือก" อีกต่อไป แต่เป็น "คำถามที่ต้องตอบ" ที่ต้องได้รับการส่งเสริมอย่างเต็มที่ และมูลค่าเชิงกลยุทธ์ของเหมืองนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าตัวอุตสาหกรรมเองมาก หากพูดในเชิงเศรษฐกิจ จากการประมาณการเชิงอนุรักษ์นิยมของการลงทุนเริ่มแรกจำนวน 50 ล้านหยวนต่อเหมืองที่ตายแล้ว การเปิดใช้งานเหมือง 10,000 แห่งอีกครั้งสามารถเปิดใช้งานเงินทุนที่จมได้ 500 พันล้านหยวน และแปลงเป็นสินทรัพย์ที่มีมูลค่าตลาด 2-10 ล้านล้านหยวน นอกจากนี้ยังสามารถเพิ่มทรัพยากรที่ระบุลงในเอกสารทรัพย์สินของประเทศได้ ช่วยให้รัฐบาลท้องถิ่นปรับโครงสร้างความรับผิดของตนให้เหมาะสมและชดเชยการขาดทุนทางภาษี

ในระดับสังคม การกลับมาทำงานและการผลิตต่อสามารถแก้ไขปัญหาการจ้างงานใหม่ของคนงานที่ว่างงานได้โดยตรง หลังจากฟื้นฟูกระแสเงินสดแล้ว จะสามารถแก้ไขหนี้หลายมุมขององค์กรได้อย่างมีประสิทธิภาพ ขจัดความเสี่ยงด้านความไม่มั่นคงทางสังคมที่สะสมในระยะยาว และปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อมเชิงบวกสำหรับการปกครองท้องถิ่น จากมุมมองของการพัฒนาอุตสาหกรรม งานฟื้นฟูสามารถกระตุ้นสภาพคล่องของตลาดการขุด ดึงดูดการกลับมาของทุนทางสังคม ส่งเสริมการพัฒนาการสำรวจและการขุดที่ได้มาตรฐานและเป็นมืออาชีพ เพิ่มความมั่นใจในอุตสาหกรรม และวางรากฐานที่มั่นคงสำหรับรูปแบบระหว่างประเทศของอุตสาหกรรมเหมืองแร่ในประเทศของฉัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้โอกาสที่จะมีการบังคับใช้กฎหมายทรัพยากรธรณีฉบับใหม่ในปี 2568 ดร. Lu Guo เชื่อว่าการนำงานฟื้นฟูเข้าสู่กระบวนการทางกฎหมายเป็นกุญแจสำคัญในการส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพสูงของอุตสาหกรรมเหมืองแร่ และสร้างอุปสรรคด้านความปลอดภัยของทรัพยากรที่แข็งแกร่ง ความเร่งด่วนได้เพิ่มสูงขึ้นถึงระดับยุทธศาสตร์ของประเทศ

3. ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่สมจริง: อุปสรรคสองเท่าของระบบและการปฏิบัติ

แม้ว่าจะมีฉันทามติเกี่ยวกับคุณค่าของการฟื้นฟู แต่ในทางปฏิบัติในอุตสาหกรรมของ Dr. Lu Guo จาก Suntrans งานฟื้นฟูยังคงเผชิญกับอุปสรรคหลักสองประการ ในระดับนิติบัญญัติ แม้ว่ากฎหมายทรัพยากรธรณีฉบับใหม่ได้กำหนดกรอบการทำงานโดยรวมแล้ว แต่บทบัญญัติก็มีหลักการที่สูง และยังไม่มีการประกาศใช้กฎระเบียบด้านการบริหารและกฎของแผนกพร้อมๆ กัน ทำให้ยากต่อการบังคับใช้กฎหมาย สิ่งที่โดดเด่นยิ่งกว่านั้นคือการขาดการประสานงานในกฎหมายในด้านการใช้ที่ดิน การใช้ป่าไม้ การใช้น้ำ ความปลอดภัย และการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาเหมืองแร่ ปรากฏการณ์ต่างๆ เช่น "สิทธิในเหมืองแร่ แต่ไม่มีสิทธิในที่ดิน" และ "ใบรับรอง แต่ไม่มีการผลิต" เป็นเรื่องปกติ การกระจายตัวของระบบจำกัดกระบวนการฟื้นฟูอย่างจริงจัง

ในทางปฏิบัติ การปิดระบบ "ขนาดเดียวที่เหมาะกับทุกคน" ซึ่งนำโดย "เจตจำนงของหัวหน้า" เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เกิดทุ่นระเบิดที่ตายแล้ว ตั้งแต่การปิดบริษัทเหมืองแร่แมงกานีส 138 แห่งในฉงชิ่ง ไปจนถึงการปิดสิทธิการขุด 415 แห่งในเสฉวนเพียงครั้งเดียว การดำเนินการที่เรียบง่ายซึ่งโดยพื้นฐานแล้วคือ "การกำกับดูแลการหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบ" ได้นำไปสู่การหยุดชะงักในการดำเนินการ ซึ่ง "จำเป็นต้องมีการสนับสนุนจากรัฐบาล แต่ไม่มีใครตัดสินใจ" ในงานฟื้นฟู ดร. Lu Guo แห่ง Suntrans กล่าวว่านี่เป็นการต่อต้านเชิงปฏิบัติที่ลึกซึ้งที่สุดที่เขาเคยประสบมาในการปฏิบัติงานในอุตสาหกรรม แนวทาง "การหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบและลำดับความสำคัญ" ของรัฐบาลท้องถิ่นทำให้หลายโครงการที่มีเงื่อนไขต้องได้รับการฟื้นฟูไม่สามารถเปิดตัวได้

4. แนวคิดที่จะทำลายสถานการณ์: ความพยายามสองทางของการประสานงานเชิงสถาบันและนวัตกรรมเชิงปฏิบัติ

การผสมผสานประสบการณ์ในอุตสาหกรรมและการวิจัยเป็นเวลาหลายปี Dr. Lu Guo จาก Suntrans เสนอว่าการแก้ปัญหาภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของทุ่นระเบิดที่ตายแล้วนั้นต้องอาศัยการคิดอย่างเป็นระบบในเรื่อง "การทำลายระบบ + การฝึกทำลายน้ำแข็ง" ในระดับสถาบัน เราควรเร่งสร้าง "กลไกการออกกฎหมายร่วมระหว่างแผนก" ส่งเสริมการปรับกฎเกณฑ์สนับสนุนในด้านการใช้ที่ดิน การคุ้มครองสิ่งแวดล้อม ความปลอดภัย และพื้นที่อื่นๆ ไปพร้อมๆ กันด้วยกฎหมายทรัพยากรธรณีฉบับใหม่ ชี้แจงขอบเขตของสิทธิการทำเหมืองและกระบวนการอนุมัติ และสร้างแนวปฏิบัติพิเศษสำหรับการแก้ปัญหาที่หลงเหลือจากประวัติของเหมืองที่ตายแล้ว เพื่อให้บริษัทต่างๆ มีกฎเกณฑ์ที่ต้องปฏิบัติตามและกฎหมายที่ต้องปฏิบัติตาม และแก้ไขต้นตอของ ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของ "ไม่มีหลักฐานให้พึ่งพาและประสบปัญหาอุปสรรคทุกแห่ง"

ในระดับปฏิบัติ สิ่งสำคัญคือการกลับทิศทางของ "การหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบก่อน" ดร. Lu Guo แนะนำว่านอกเหนือจากการสร้างและปรับปรุงกลไกการประเมินเพื่อยอมรับข้อผิดพลาดและแก้ไขเพื่อขจัดความกังวลของผู้นำท้องถิ่นเกี่ยวกับการรับผิดชอบแล้ว ควรรวมประสิทธิผลของการฟื้นฟูเหมืองที่ตายแล้วไว้ในประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรในท้องถิ่นและระบบการประเมินการพัฒนาคุณภาพสูง และควรใช้แรงจูงใจเชิงบวกเพื่อเป็นแนวทางแก่รัฐบาลท้องถิ่นจาก "การตอบสนองเชิงรับ" ไปสู่ ​​"การบริการที่กระตือรือร้น" ในเวลาเดียวกัน สถาบันวิชาชีพบุคคลที่สามสามารถเข้าร่วมในการประเมินโครงการ การจัดการความเสี่ยง และการประสานงาน ลดการแทรกแซงด้านการบริหาร และปรับปรุงลักษณะทางวิทยาศาสตร์และประสิทธิภาพของงานฟื้นฟู

จากมุมมองระหว่างประเทศ ดร. Lu Guo ยังเสนอว่าการฟื้นฟูเหมืองแร่ที่ตายแล้วสามารถเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับกลยุทธ์การขุด "ไปสู่ระดับโลก" ของประเทศของฉัน สะสมประสบการณ์ที่เป็นผู้ใหญ่ในการพัฒนาสีเขียว การอัปเกรดเทคโนโลยี การจัดการการปฏิบัติตามกฎระเบียบ ฯลฯ ผ่านโครงการฟื้นฟูในประเทศ และคัดลอกและส่งเสริมประสบการณ์เหล่านี้ไปยังโครงการความร่วมมือด้านเหมืองแร่ในต่างประเทศ ซึ่งก่อให้เกิดรูปแบบสองทางของ "การฟื้นฟูในประเทศและการปรับปรุงคุณภาพ + การขยายธุรกิจในระดับสากลและการเสริมอำนาจ" เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันระดับโลกและความสามารถด้านความปลอดภัยของทรัพยากรของอุตสาหกรรมเหมืองแร่ในประเทศของฉัน

ดร. Lu Guo กล่าวว่าในฐานะผู้ปฏิบัติงานด้านทรัพยากรแร่ เขาจะยังคงให้ความสำคัญกับกระบวนการฟื้นฟูเหมืองที่ตายแล้ว ช่วยสร้างสะพานเชื่อมต่อการสื่อสารระหว่างองค์กรต่างๆ และรัฐบาล ส่งเสริมการนำระบบที่เกี่ยวข้องและนวัตกรรมเชิงปฏิบัติไปใช้ ปลดปล่อยมูลค่าที่มากขึ้นจากทรัพยากรที่มีอยู่ และมีส่วนร่วมในความเข้มแข็งทางวิชาชีพในการพัฒนาคุณภาพสูงของอุตสาหกรรมเหมืองแร่ของประเทศของฉัน และการรับประกันความมั่นคงทรัพยากรของประเทศในระยะยาว


← ย้อนกลับ